شهید رضا عالی در فرازی ماندگار از وصیتنامهاش، ملت را به برنگرفتن پرچم تسلیم در برابر دشمن فرا میخواند. باید با یکدست قرآن و با دست دیگر سلاح بگیریم و به ندای ولی زمان لبیک گوییم.
شهید حسینعلی شهرکی در قسمتی از وصیت نامهاش مینویسد: بهتر است که انسان با انتخاب راهی درست و جهاد در راه معبودش، مرگش شهادت در راه الله باشد تا به سعادت الهی برسد.
شهید «حسن خاکساری» در قسمتی از وصیت نامهاش مینویسد: عشق به شهادت، آرمان جوانهای حزب اللهی شده است و برای رسیدن به آن و خوردن شربتش از همدیگر سبقت میگیرند و جانهای خودشان را سدی در برابر گلولههای دژخیمان صدامی قرار میدهند تا اسلام و قرآن پایدار بماند و اماممان در سلامت کامل به سر ببرد.
شهید خدابخش بردبار در قسمتی از وصیت نامه اش مینویسد: تنها راه خوشبختی خودشناسی است که به خداشناسی منتهی میشود. شناخت خداست که انسان را خوشبخت و از هر چیز بی نیاز میگرداند.
شهید «مهیم بمپوری» در قسمتی از وصیت نامهاش مینویسد: اسلام است که به ما درس عشق به خدا می آموزد، اسلام است که درس ایثار و شهادت میدهد
شهید «فرزاد بهمنی» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: ای امت رزمنده افتخار کنید که چنین رهبری دارید و همیشه پشتیبان ولایت فقیه باشید که این ولایت همان ولایت رسول خدا (ص) و ائمه اطهار (ع) است.
شهید «علی پارسا» در قسمتی از وصیت نامهاش می نویسد: برادران در پی آسایش نباشید ما خلق شدهایم تا مورد آزمایش قرار گیریم و اساسا این جهان محلی جز برای آزمایش نیست و زندگی جاوید در آن جهان است.
شهید «محمدرضا حسین زاده» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: من از زمانی که به جبهه آمدم خود را بازشناختم، تمام مدتی که در جبهه بودم به قول شهید بزرگوارم و سردار رشید اسلام حاج قاسم میرحسینی، بهار زندگی من بود و هر چند این مدت کم بود اما آن قدر انجام وظیفه در راه خدا لذت بخش است که خدا میداند.
شهید «حمیدرضا بزی» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: و تو ای مادر که از شیره جانت بنده را بزرگ کردی و از جانت عزیزتر بودم، صبری زینبوار داشته باشید، تا مادرهای شهدا هم روحشان تسلی یابد. امیدوارم که بعد از کشته شدنم خم بر روی، ابروهایت نیاوری چون فرزند تو در راه خدمت به میهن و اسلام و قرآن خود جانفشانی کرده و شربت شهادت نوشیده است.