شهید «حمیدرضا مرادزاده فهرجی» در وصیتنامه خود نوشته است: جبهه محل دیدار رفیق اعلی است، محل ایثار و سازندگی و رسیدن به خودشناسی و عاقبت خداشناسی است.
شهید«نورالله غلامیان» از شهدای جنگ تحمیلی در قسمتی از وصیتنامهاش این گونه مردم را دعوت به حضور در صحنه میکند: از امت شهید پرور کشور عزیزم ایران تقاضا میکنم همچنان که در صحنه بودهاید از این پس نیز حضورتان را حفظ کنید.
شهید «محمدرضا بهشتی» در وصیتنامهاش مینویسد: در راه رضای خدا قدم بردارید و برای جلب رضایت خدا از هیچ کاری فروگذار نکنید.
شهید «ثنا الله درود» در فرازی از وصیتنامه خود نوشته است: از برادران و دوستانم میخواهم که برای شادی روح من و همرزمانم سنگرها را پر کنید که خالی گذاشتن این سنگرها خیانت به اسلام و خون شهدای است.
شهید «حبیب الله آخوندی» در پاسخ مادرش گفت: جنگ در مرحلهای است که جایز نیست جبهه را خالی بگذاریم اگر من نروم دیگری نرود دشمن مملکت ما را اشغال میکند.
شهید «سلطانعلی آشوغ» در وصیتنامه خود مینویسد: شهادتم در این راه مقدس از همه چیز شیرینتر است، خدا را شکر میکنم که مرا هدایت نمود تا در کنار رزمندگان اسلام باشم و از میهن خویش دفاع کنم.
شهید «علی پارسا» در قسمتی از وصیتنامه خود مینویسد: در پی آسایش نباشید ما خلق شدهایم تا مورد آزمایش قرار گیریم.
شهید «مرتضی بشارتی» در وصیتنامه خود نوشته است: دنیا محل گذر است دلبستن به مادیات به انسان را به چاههای عمیق و منجلابهای فساد فرومیبرد، همیشه علی (ع) گونه زندگی کنید.
شهید «عباسعلی شیخ» اردیبهشت ۱۳۴۸ در زابل متولد شد، بهعنوان سرباز به جبهه اعزام شد سرانجام خرداد ۱۳۶۱ به فیض شهادت نایل آمد. این شهید بزرگوار در قسمتی از وصیتنامه خود مینویسد: بهجای جشن عروسی، جشن شهادت به پا کنید و برای شهادتم خوشحال باشد.