شهید «عباس نورایی» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: پدر، من همان راهی را رفتم که امام حسین (ع) و ۷۲ تن از یارانش رفتند امیدوارم که امامزمان (عج) این هدیه ناقابل را از شما قبول کند.
شهید «آقاجان نظری» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: به دستور شرعی و الهی رهبر کبیر انقلاب در تاریخ سوم خرداد ۱۳۶۴، برای دفاع از کشور و ملت مسلمان ایران و برای یاری دین مبین اسلام عازم جبهههای حق علیه باطل هستم تا شاید بتوانم کلید نجات مظلومان از دست ظالمان تاریخ گردم.
شهید «منصور ندیم» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: از شما میخواهم که مواظب جوانهای خود باشید و انشاءالله که دنبالهرو راه شهیدان باشید و به مرگ خودتان بیشتر از هر چیزی فکر کنید که مرگ انسان را از گناه باز میدارد.
شهید «محمد نامور» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: من سربازی و دفاع از اسلام و میهن و ناموسم را با آغوش باز پذیرفتم و آن را وظیفهای بس بزرگ برایم و هر فرد مسلمان میدانم و امیدوارم که بتوانم به این آرزوی دیرینهام که شهادت میباشد دست یابم.
شهید «حسین نارویی قلعه نو» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: قدر این انقلاب را بدانید که اگر این انقلاب اسلامی نبود اسلام در ایران هم نبود.
شهید «غلامرضا صوفی» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: کسانی که قدرت اسلحه به دستگرفتن را دارند باید بروند و نهتنها عراق بلکه کعبه و مسجدالاقصی را از زیر سلطه اجانب در بیاورند، زیرا ننگ است بر مسلمین که آرامگاه پیامبر و سایر رهبران شیعه در دست اجانب باشد.
شهید «موسی میروی» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: خدایا دوست ندارم که در بستر بمیرم، عاشقم در دل سنگر بمیرم. خدایا شهادت در راه تو افتخار ما مسلمین است.
شهید «محمدرضا مشتاقی» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: پدر جان باید افتخار بکنید که فرزندی داشتهاید که در راه اسلام و قرآن از هیچگونه زحمتی دریغ ننموده است و از شهیدشدنم خوشحال باشید.
شهید «قربان سرگزی» در قسمتی از وصیت نامهاش مینویسد: مساجد را خالی نگذارید و نماز جماعت و جمعه را هر چه با شکوه تر برپا کنید تا شیطان در بین صف های شما رسوخ نکند. امام و روحانیت را پشتیبان باشید.