هجرتی که قلب اروپا را به تریبون انقلاب بدل کرد

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صدای‌ماشکید»، به نقل از «عصرهامون»، سیزدهم مهرماه، یادآور یکی از مقاطع سرنوشت‌ساز در تاریخ انقلاب اسلامی است؛ روزی که امام خمینی(ره) پس از سال‌ها تبعید و مبارزه در عراق، در پی تشدید محدودیت‌ها ناچار به ترک این کشور شد و راهی فرانسه شد.

این هجرت اگرچه در ظاهر نتیجه فشارهای سیاسی رژیم عراق بود، اما در ادامه به فرصتی تاریخی برای گسترش پیام نهضت اسلامی تبدیل شد؛ نوفل‌لوشاتو به کانون توجه رسانه‌های جهان بدل شد و پیام‌های امام با سرعت بیشتری به مردم ایران رسید تا مسیر انقلاب به روزهای پایانی حکومت پهلوی نزدیک‌تر شود.

هجرت امام خمینی از عراق به پاریس؛ آغاز فصل تازه‌ای در مسیر انقلاب
حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی محمودی صاحبی، عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، بیان کرد: مردان بزرگ برای رسیدن به اهداف بزرگ، رنج‌ها و سختی‌های فراوانی را تحمل می‌کنند و امام خمینی (ره) نیز از آغاز مبارزه با رژیم پهلوی، خود را برای دستگیری، زندان و تبعید آماده کرده بود، اما هیچ‌یک از این فشارها نتوانست مانع ادامه مسیر مبارزاتی ایشان شود.

وی افزود: امام خمینی (ره) پس از حدود ۹ ماه تبعید در ترکیه، به عراق تبعید شد و حدود ۱۳ سال در این کشور به مبارزه و هدایت نهضت اسلامی ادامه داد.

عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان افزود: با افزایش فشارهای رژیم پهلوی بر دولت عراق، محدودیت‌ها علیه فعالیت‌های سیاسی امام خمینی (ره) تشدید شد و حکومت عراق ادامه حضور ایشان را مشروط به دست کشیدن از فعالیت‌های سیاسی علیه شاه کرد؛ شرطی که امام نپذیرفت و در نهایت تصمیم به اخراج ایشان از عراق گرفته شد.

محمودی صاحبی بیان کرد: در آن مقطع، صدام حسین که معاون رئیس‌جمهور عراق بود، در اعمال محدودیت‌ها علیه امام نقش داشت و شرایط به گونه‌ای پیش رفت که ایشان ناچار به ترک عراق شد.

وی ادامه داد: امام خمینی (ره) ابتدا کشور کویت را برای ادامه مسیر انتخاب کرد و تا مرز زمینی این کشور پیش رفت، اما دولت کویت اجازه ورود به ایشان نداد؛ در ادامه فرانسه به‌عنوان مقصد انتخاب شد؛ چراکه فضای این کشور امکان ارتباط گسترده‌تر با مردم ایران، شخصیت‌های انقلابی و رسانه‌های جهان را فراهم می‌کرد.

عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان با اشاره به حضور چهارماهه امام خمینی (ره) در فرانسه تصریح کرد: حضور امام در فرانسه به‌ویژه در نوفل‌لوشاتو، زمینه ارتباط گسترده‌تر ایشان با مردم و جریان انقلاب را فراهم کرد و پیام‌ها و اعلامیه‌های ایشان با سهولت بیشتری به داخل کشور می‌رسید؛ موضوعی که در تسریع روند پیروزی انقلاب اسلامی نقش مهمی داشت.

وی گفت: نوفل‌لوشاتو، روستایی در نزدیکی پاریس، با حضور امام خمینی (ره) به یکی از مهم‌ترین کانون‌های خبری جهان تبدیل شد و خبرنگاران، دانشجویان ایرانی و شخصیت‌های انقلابی از نقاط مختلف به این منطقه رفت‌وآمد می‌کردند تا اخبار نهضت اسلامی ایران را به جهان مخابره کنند.

محمودی صاحبی خاطرنشان کرد: حضور امام در نوفل‌لوشاتو تا زمان رفتن شاه از ایران ادامه داشت و پس از فراهم شدن شرایط بازگشت، ایشان تصمیم قطعی برای بازگشت به میهن گرفتند و در ۱۲ بهمن وارد ایران شدند؛ بازگشتی که پس از حدود ۱۴ سال تبعید، امید تازه‌ای در میان مردم و انقلابیون ایجاد کرد و سرانجام در ۲۲ بهمن به پیروزی انقلاب اسلامی و سقوط رژیم پهلوی انجامید.

وی با اشاره به رفتار امام خمینی (ره) در دوران اقامت در فرانسه اظهار کرد: امام همواره بر رعایت قوانین کشور میزبان تأکید داشت و حتی نسبت به همسایگان خود در نوفل‌لوشاتو نیز احترام ویژه‌ای قائل بود و در ایام کریسمس به آنان هدیه می‌داد؛ رفتاری که تأثیر مثبتی بر مردم آن منطقه گذاشت.

عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان افزود: هنگام ترک نوفل‌لوشاتو نیز امام خمینی (ره) بابت مشکلات و مزاحمت‌هایی که حضور سیاسی ایشان ممکن بود برای اهالی روستا ایجاد کرده باشد، از مردم عذرخواهی کردند و مردم نیز با چشمانی اشکبار و شاخه‌های گل ایشان را بدرقه کردند.

وی تأکید کرد: هجرت امام خمینی(ره) از عراق به فرانسه، اگرچه در ظاهر نتیجه فشارهای سیاسی و محدودیت‌های رژیم عراق بود، اما در عمل به فرصتی برای گسترش ارتباطات نهضت اسلامی، انعکاس جهانی پیام انقلاب و نزدیک‌تر شدن پیروزی انقلاب اسلامی تبدیل شد.

شکستن حصار خفقان با تدبیر امام
جواد جمشیدزهی، فعال سیاسی شهرستان خاش در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، بیان کرد: هجرت تاریخی معمار کبیر انقلاب از نجف اشرف به نوفل‌لوشاتو، نقطه‌عطفی تعیین‌کننده و نشانه‌ای روشن از نبوغ سیاسی امام خمینی (ره) بود که سد فشار مشترک رژیم طاغوت و دولت عراق را در هم شکست و روند سرنگونی رژیم ستم‌شاهی را شتاب بخشید.

این فعال سیاسی با اشاره به فشارهای دوران پس از قرارداد الجزایر افزود: همگرایی امنیتی بغداد با دربار پهلوی، محدودیت‌های شدیدی را علیه فعالیت‌های روشنگرانه نهضت ایجاد کرده بود. تصمیم قاطع امام برای خروج از عراق، فراتر از یک تغییر مکان جغرافیایی، یک مانور تهاجمی برای تغییر موازنه قدرت بود که حصار تنگ انزوا را خنثی کرد و صحنه سیاسی را به نفع امت انقلابی تغییر داد.

وی ادامه داد: حضور حضرت امام در پاریس، دستگاه تبلیغاتی و سیاسی غرب را در برابر یک پارادوکس بزرگ قرار داد. مدعیان دروغین آزادی بیان در اروپا، در یک آزمون دشوار قرار گرفتند؛ آنان ناگزیر بودند میان ادعاهای حقوق‌بشری و مقابله با حقیقت یکی را برگزینند. همین موقعیت سبب شد قلب اروپا ناخواسته به تریبونی جهانی برای مخابره پیام عدالت‌طلبی و آزادی‌خواهی ملت ایران بدل شود.

پیوند شبکه‌های دانشجویی با کانون انقلاب
جمشیدزهی با تبیین شرایط استقرار در نوفل‌لوشاتو تصریح کرد: هجرت به فرانسه بستری بی‌بدیل برای ارتباط‌گیری منسجم انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا و آمریکا با کانون نهضت فراهم کرد. این جریان پویا، بازوی روشنگری انقلاب در خارج از مرزها شد و اراده راسخ ملت ایران را به گوش مجامع جهانی رساند و نقش مؤثری در آگاهی‌بخشی به افکار عمومی جهان درباره ماهیت رژیم استبدادی پهلوی ایفا نمود.

این کارشناس سیاسی در واکنش به تحریفات تاریخی خاطرنشان کرد: امام راحل در مقاطع گوناگون و به‌ویژه در وصیت‌نامه سیاسی-الهی خویش، صراحتاً تأکید فرموده‌اند که این هجرت، ایده‌ای کاملاً مستقل و برخاسته از تشخیص تکلیف الهی خود ایشان بوده است. انتساب این تصمیم به گروه‌هایی نظیر نهضت آزادی، با واقعیت‌های مستند تاریخی و شواهد موجود هیچ‌گونه همخوانی ندارد.

وی در پایان با تأکید بر ناکامی راهبردی دربار شاهنشاهی گفت: رژیم ستم‌شاهی با تصور دور شدن کانون هدایت نهضت از خاورمیانه، دچار خطای محاسباتی عمیق شد. آنان غافل بودند که نوفل‌لوشاتو به کانون پرتپش صدور پیام انقلاب بدل خواهد شد؛ این غفلت دستگاه پهلوی از پیامدهای سیاسی هجرت، روند فروپاشی پایه‌های نظام استبدادی را تسریع کرد و به پیروزی نهایی ملت انجامید.

انتهای خبر/