راه شهیدان اسلام را ادامه دهید

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  «صدای‌ماشکید»، شهید پرویز موحدی در یکم مهرماه سال ۱۳۴۳ در ایرانشهر متولد شد و در سال ۱۳۶۴ در اروندرود به شهادت رسید و پیکر مطهرش در گلزار شهدای بزمان به خاک سپرده شد.

این شهید در وصیت‌نامه خود نوشته است؛

بسم‌الله الرحمن الرحیم
«ای نفس مطمئن و دل‌آرام (به یاد خدا) امروز به حضور پروردگارت باز آی که تو خشنود به نعمت‌های ابدی او و او راضی از توست باز آی و در صف بندگان خاص من آی و در بهشت من داخل شود».

چه زیباست لحظه مرگ سرخ عابد در راه معبود. آنگاه که چشم از همه بسته و دست نیاز به‌سوی او نهاده و پابرجا در برابر هر چه غیر او ایستاده جان‌برکف فریاد می‌آورد، ای دژخیمان بگشایید آتش سلاح‌هایتان را بر روی من که به هر طریق اتصال من به او شمایید و این تنها طریق رستگاری است. دیر زمانی بود که کروبیان نامش را به خط سرخ نور بر لوح زرین شهادت نگاشته بودند، ولی او همچنان زنده بود و در میان ما خاکیان رنجمان را بر سینه می‌گذاشت، سرمست عشق خدایی بود و تماشای او.

ولی اکنون آسمان را بگویید گریه کند، زمین را بگویید ناله سر دهد، دریا را بگویید موج برافشاند، جنگل‌های محزون را بگویید برگ بریزد، مردم را بگویید شیپور عزا بنوازند که سردار والفجر ۸ شهید شد.

خدایا توفیق شهادت در راه خودت را به ما عطا فرما، خدایا تو می‌دانی گناهان زیادی را انجام داده‌ام و چه نعمت‌هایی به من عطا فرمودی که لیاقت آن را نداشتم و من شکر آن نعمت‌ها را انجام ندادم و از تو طلب مغفرت می‌کنم و از مردم مسلمان و کسانی که در تشییع‌جنازه‌ام شرکت می‌کنند، انتظار دارم همان‌طور که تا کنون پشتیبانی خود را از امام عزیز این فرزند پیغمبر، داشته‌اند، حالا هم داشته باشند و یک‌لحظه امام را تنها نگذارند ای مردم شهیدپرور من به‌عنوان برادر کوچک شما به شماها توصیه می‌کنم این دنیا چند صباحی بیش نیست و این جهان فناپذیر است و هر اندازه که عمر داشته باشید بیش از ۱۰۰ سال عمر نخواهید کرد و همگی شما به‌سوی معبود خواهی شتافت، پس چه‌بهتر است در این چند روز بی‌ارزش یک‌لحظه دست از عبادت خدا و فرمان و پیغمبر خدا برندارید و مادیات هیچ‌گونه ارزشی ندارد به دنبال جمع‌کردن آن نباشید و این چند روز زندگی کنار هم برادروار زندگی کنید.

سخن دیگر با دوستان حزب الهی خودم این است که هیچ موقع تا لحظه شهادت از خط امام خارج نگردید و با عزمی راسخ و پولادین راه شهیدان اسلام را ادامه دهید که پیروزی از آن شماست. آری در هر زمان یک انسان خودساخته و به‌تمام‌معنا مسئولیت خطیر الهی را عهده‌دار می‌شود زمانی پیامبر (ص) و زمانی علی (ع) زمانی حسین (ع) و اکنون امام خمینی.

وصیت به پدر عزیز: نور چشمم پدر جان، از شهیدشدن من ناراحت نباش. چون همگی از این دنیا بار سفر را می‌بندند و می‌روند، پس چه‌بهتر است مردانه شجاعت طلبانه از این دنیا رفت. پدرم ناراحت نباش و صبر و استقامت داشته باش و از تو می‌خواهم حقی را که بر گردنم داری ببخشید.

وصیتم به برادران و خواهرانم، امیدوارم که مرا ببخشید و مرا حلال کنند از ناراحتی‌هایی که برای آنها فراهم کرده‌ام و آنها را بیش از وظیفه خود به‌زحمت انداخته‌ام.

مرا عفو نمایند و از شما می‌خواهم بر شهیدشدن من گریه‌وزاری نکنند و راه مرا حسین‌وار و زینب‌وار ادامه دهند، در پایان از ملت شهیدپرور می‌خواهم که هیچ‌وقت امام و رزمندگان اسلام را تنها نگذارند.

««السلام علیکم و رحمۀالله»
انتهای خبر/