شهید«عبدالخلیل زاهدی» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: از خداوند متعال میخواهم که یکی از بزرگترین آرزویم برآورده شود این است که دلم میخواهد در راهش شهید شوم و انشاءالله به امید خدا خواهم شد.
شهید «علیرضا اربابی مختار ده ارباب» در قسمتی از وصیت نامهاش مینگارد: از خواهران گرامیام میخواهم حجاب خود را فراموش نکنند و زینبوار زندگی کنند.
شهید «جانعلی حق پناه» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: و اما تو ای همسرم از شما انتظار دارم که تا خودم بودم برایم مهربان و زینبوار بودهاید و حال از این به بعد برای فرزندانم یک مادر دلسوز و مهربان باش و سر زندگی خود باشی با فرزندانم زندگی زینبوار داشته باشید.
شهید«محمدرضا دشتی رحمت آبادی» در قسمتی از وصیت نامهاش مینگارد: برادرانم ایمان خود را نسبت به اسلام مستحکم کنید و تا آنجا که ایجاب مینماید در جبههها حضور پیدا کنید و در برابر خون به ناحق ریخته شهیدان احساس مسئولیت نمایید.
شهید «محمدامیر پیکرستان» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمانها برای تسکین دردهاست و همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید و هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیندازند و شما را از روحانیت متعهد جدا نکنند که اگر چنین کردند روز بدبختی مسلمانان و روز جشن ابرقدرتهاست.
سیستان و بلوچستان با گنجینهای غنی از زبانها، آیینها، موسیقی و هنرهای بومی، نهتنها نماد اصالت فرهنگی ایران بلکه بستری راهبردی برای تحقق توسعه پایدار در منطقه است.
شهید «خدارحم خمری» در قسمتی از وصیت نامهاش مینگارد: مادرجان، پدرجان، مردم را در راه اسلام تبلیغ کنید تا به رزمندگان کمک کنند و مواظب باشند؛ امام عزیز را تنها نگذارند، تا بتوانیم پوزه صدام و صدامیان به خاک مذلت و آنها را در گورستان ابدی جهنم بیندازیم.
قلعه تاریخی زابلی مهرستان که سالها در معرض فرسایش و نابودی قرار داشت، سرانجام بخشی از آن مرمت شد؛ اقدامی که میتواند سرآغاز نجات این میراث ارزشمند باشد و زمینه را برای حفظ هویت فرهنگی و توسعه گردشگری منطقه فراهم کند.
فرهنگ، ریشه هر سرزمین است؛ شناسنامهای که نهتنها تاریخگذشته را روایت میکند؛ بلکه چراغ راه آینده را نیز روشن میسازد.