گفتمان مقاومت؛ راهبرد عقلانی حفظ امنیت ملی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صدای‌ماشکید»، تحولات پرشتاب جهان معاصر نشان داده است که مفهوم پیشرفت، بیش از هر زمان دیگری، با مؤلفه‌هایی چون استقلال، امنیت پایدار و قدرت تصمیم‌سازی گره خورده است. در نظام بین‌المللِ مبتنی بر سلطه، کشورهایی که نتوانسته‌اند از منافع ملی و هویت سیاسی خود صیانت کنند، حتی با برخورداری از منابع عظیم طبیعی و انسانی، به توسعه واقعی دست نیافته‌اند. در چنین فضایی، گفتمان مقاومت نه به‌عنوان یک شعار سیاسی، بلکه به‌مثابه یک راهبرد عقلانی و تجربه‌شده، خود را در برابر گفتمان وادادگی، تسلیم و سازش مطرح کرده است.

جمهوری اسلامی ایران از ابتدای پیروزی انقلاب، در متن این تقابل قرار داشته است. تقابلی که یک سوی آن، اتکا به ظرفیت‌های داخلی، استقلال سیاسی، مردم‌سالاری دینی و ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی قدرت‌های جهانی است و سوی دیگر آن، اعتماد به دشمن، عقب‌نشینی مرحله‌ای و امید بستن به وعده‌های قدرت‌هایی است که کارنامه آن‌ها در ایران و سایر کشورها، چیزی جز بی‌ثباتی، ناامنی و غارت منابع نیست.

بازخوانی رخدادهایی چون فتنه ۱۳۸۸ و نقش‌آفرینی مردم در حماسه ۹ دی، نمونه‌ای عینی از کارآمدی گفتمان مقاومت در حفظ امنیت ملی و انسجام اجتماعی است. این گزارش تلاش دارد با عبور از کلی‌گویی، به تبیین عمیق‌تر نسبت مقاومت با پیشرفت، امنیت و رفاه اقتصادی بپردازد و نشان دهد چرا مقاومت، یک انتخاب احساسی نیست، بلکه ضرورتی تاریخی برای جامعه ایرانی است.

گفتمان مقاومت؛ از نظریه تا تجربه عینی در ایران و جهان
محمد امین دهانی کارشناس سیاسی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «صدای‌ماشکید»، بیان کرد: گفتمان مقاومت را باید در بستر تجربه‌های تاریخی ملت‌ها فهم کرد، نه در چارچوب تحلیل‌های انتزاعی. وقتی از مقاومت سخن می‌گوییم، منظور صرفاً ایستادگی نظامی نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از تصمیمات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی است که اجازه نمی‌دهد سرنوشت یک ملت در اتاق‌های فکر قدرت‌های خارجی رقم بخورد.

وی افزود: اگر به ایران پیش از انقلاب اسلامی نگاه کنیم، نمونه روشنی از گفتمان وادادگی را می‌بینیم. کشوری که متحد استراتژیک آمریکا محسوب می‌شد، اما نه‌تنها از امنیت پایدار برخوردار نبود، بلکه حتی در تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای نظامی و صنعتی خود وابسته بود. مستشاران خارجی در همه ارکان کشور حضور داشتند و تصمیمات کلان، بدون رضایت قدرت‌های غربی امکان اجرا نداشت. این وضعیت، نتیجه سازش بود، نه مقاومت.

دهانی گفت: پس از انقلاب، ایران وارد مسیری شد که هزینه داشت، اما دستاورد هم داشت. تحریم‌ها با هدف فروپاشی اقتصادی طراحی شدند، اما نتیجه آن، شکل‌گیری صنایع بومی، پیشرفت در حوزه‌های دفاعی، پزشکی، نانو و انرژی شد. امروز ایران در شرایطی قرار دارد که دشمنانش صراحتاً اعتراف می‌کنند گزینه نظامی علیه آن پرهزینه و غیرممکن است. این همان بازدارندگی حاصل از مقاومت است.

وی تصریح کرد: در سطح بین‌المللی نیز نمونه‌ها روشن‌اند. لیبی زمانی که برنامه‌های راهبردی خود را کنار گذاشت و با غرب سازش کرد، نه‌تنها امنیتش تضمین نشد، بلکه به کشوری بی‌دفاع تبدیل شد که در نهایت به فروپاشی کامل رسید. عراق و افغانستان نیز با وجود سال‌ها همراهی با آمریکا، نه به ثبات رسیدند و نه به توسعه. این‌ها فکت‌های تاریخی‌اند، نه تحلیل‌های ایدئولوژیک. مقاومت، اگر درست فهم و اجرا شود، مسیر پیشرفت را هموار می‌کند؛ زیرا پیشرفت بدون امنیت و استقلال، توهمی بیش نیست.

فتنه ۸۸؛ آزمون بزرگ بصیرت و شکست براندازی نرم
حجت‌الاسلام والمسلمین وحید خوش رو نماینده ولی فقیه در ناحیه مقاومت بسیج مهرستان در گفتگو با «صدای‌ماشکید»، بیان کرد: فتنه ۱۳۸۸ یکی از پیچیده‌ترین پروژه‌های براندازی در تاریخ جمهوری اسلامی بود. این فتنه نه از خیابان، بلکه از تردید در اعتماد عمومی آغاز شد. هدف اصلی، ایجاد شکاف میان مردم و نظام و زیر سؤال بردن اصل مردم‌سالاری دینی بود. طراحی این پروژه، شباهت کامل به الگوهای انقلاب‌های رنگی در اروپای شرقی و آسیای میانه داشت.

وی افزود: آنچه فتنه را خطرناک می‌کرد، استفاده از چهره‌های داخلی برای پیشبرد اهداف خارجی بود. رسانه‌های غربی، از همان ساعات اولیه، روایت واحدی را القا کردند؛ روایتی که پیشاپیش نتیجه انتخابات را مخدوش جلوه می‌داد. این هماهنگی رسانه‌ای، تصادفی نبود و اسناد متعددی بعدها آن را تأیید کرد.

وی گفت: نقطه عطف این ماجرا، ورود مردم در ۹ دی بود. مردم دریافتند که مسئله، صرفاً یک اختلاف سیاسی نیست، بلکه اصل استقلال کشور هدف قرار گرفته است. حضور میلیونی مردم، معادله دشمن را بر هم زد؛ زیرا تمام محاسبات بر شکاف اجتماعی و انفعال عمومی بنا شده بود.

خوش‌رو تصریح کرد: مدیریت رهبر انقلاب در این مقطع، نقشی تعیین‌کننده داشت. ایشان نه با برخورد احساسی، بلکه با صبر، روشنگری و اعتماد به مردم، زمینه‌ای فراهم کردند تا جامعه خود به جمع‌بندی برسد. ۹ دی نشان داد که مقاومت، تنها در مرزها معنا ندارد؛ بلکه در صیانت از حقیقت، قانون و مشروعیت نیز جلوه‌گر می‌شود.

مقاومت؛ زیرساخت امنیت ملی و موتور پیشرفت درون‌زا
مرور تجربه‌های داخلی و بین‌المللی نشان می‌دهد که مقاومت، پیش‌شرط امنیت و امنیت، پیش‌شرط پیشرفت است. هیچ کشوری در شرایط ناامنی و وابستگی، به رفاه پایدار دست نیافته است. ایران، علی‌رغم فشارهای بی‌سابقه، توانسته است ثبات سیاسی و امنیتی خود را حفظ کند؛ ثباتی که در منطقه‌ای مملو از جنگ و بحران، یک مزیت راهبردی محسوب می‌شود.

گفتمان سازش، در بهترین حالت، وعده‌هایی کوتاه‌مدت می‌دهد و در بدترین حالت، کشور را وارد چرخه‌ای از امتیازدهی بی‌پایان می‌کند. تجربه نشان داده است که هر عقب‌نشینی، مطالبه‌ای جدید را به‌دنبال دارد. در مقابل، مقاومت هوشمندانه، دشمن را وادار به بازنگری در محاسبات خود می‌کند.

فتنه ۸۸ و حماسه ۹ دی، یک درس تاریخی برای امروز است؛ اینکه پیوند مردم، رهبری و گفتمان مقاومت، بزرگ‌ترین سرمایه ملی ایران است. در شرایط کنونی که فشارهای اقتصادی بخشی از جنگ ترکیبی دشمن است، بازگشت به این منطق و تقویت مقاومت درون‌زا، تنها مسیر عبور از چالش‌ها و دستیابی به پیشرفت پایدار خواهد بود.

انتهای خبر/